![39 39](http://www.tunguska.pl/wp-content/gallery/wizje-miast-przyszlosci/thumbs/thumbs_39.jpg)
![12 12](http://www.tunguska.pl/wp-content/gallery/przez-teleskop-hubblea/thumbs/thumbs_12.jpg)
![Barbarian Barbarian](http://www.tunguska.pl/wp-content/gallery/okladki-gier-psygnosis/thumbs/thumbs_barbarian.jpg)
![Detroit: Become Human™_20180720040856 Detroit: Become Human™_20180720040856](http://www.tunguska.pl/wp-content/gallery/detroit-become-human/thumbs/thumbs_Detroit_-Become-Human%E2%84%A2_20180720040856.jpg)
![11 11](http://www.tunguska.pl/wp-content/gallery/2001-odyseja-kosmiczna/thumbs/thumbs_11.jpg)
![1939, pomiędzy Szóstą a Siódmą aleją 1939, pomiędzy Szóstą a Siódmą aleją](http://www.tunguska.pl/wp-content/gallery/nowy-jork-przed-wojna/thumbs/thumbs_1939-pomiedzy-szosta-a-siodma-aleja.jpg)
W 1881 r. gang Clantonów zwarł się w O.K. Corral z rodziną Earpów wzmocnioną lufą Doca Hollidaya. Potomkowie tych pierwszych żyją do dzisiaj.
Taki na przykład Terry Ike Clanton – komik i samozwańczy artysta, który lubił robić sobie czarno białe zdjęcia w klimatach Dzikiego Zachodu. Pewnego dnia przestał jednak lubić.
Clanton przybył w okolice Tombstone w stanie Arizona. Dokładnie tam jego przodkowie urządzili onegdaj strzelaninę wszech czasów. Terry przebrał się w strój z epoki, rozstawił aparat z samowyzwalaczem, po czym stanął na tle malutkiego cmentarza na prerii. Zdjęcie zostało zrobione, ale po jego wywołaniu Terry Ike Clanton zamarł. Oto w tle, pośród nagrobków zobaczył postać w czarnym kapeluszu. Ledwo wystawała z traw, z czego można było wysnuć przeświadczenie, że albo nie ma ona nóg, albo klęczy, albo lewituje w przestrzeni. Inną dziwną rzeczą jest to, że owa postać najwyraźniej trzyma pionowo nóż. Clanton do dziś jest przekonany, że utrwalił na błonie filmowej ducha. Utwierdzają go w tym liczni odwiedzający jego stronę, z których wielu jest zdania, że to najbardziej wiarygodne zdjęcie ducha jakie kiedykolwiek wykonano.
Strona Terry’ego Ike’a Clantona
Źródło grafiki: Strangepersons
Większą niż Stu legendą jest Paul McCartney. Pod koniec lat 60-tych wybuchła plotka, że zginął on w wypadku samochodowym. I że Beatlesi, z jakiegoś niepojętego powodu, tego nie ujawnili i zastąpili go sobowtórem. Kanadyjskim policjantem. Plotka ta stała się strasznie popularnym mitem miejskim, a fani Beatlesów rzucili się robić prywatne dochodzenia w tej sprawie. Zaczęli szukać na okładkach płyt i w tekstach utworów znaków i sygnałów, które miałyby sugerować, że faktycznie jest z Paula trup.
Zawsze wydawało mi się, że duchy są astralne, przezroczyste czy jakby chcieć to określać.
Mają aurę 🙂 Ten tutaj jest nadto wystylizowany…